کلبه ی تنهایی من و تو

• تو که میگفتی منو دوست داری یه دنیا
•  
•                                              تو که میگفتی منو میرسونی به ابرا
•  
• تو که میگفتی دلت میمیره واسم هر دم
•  
•                                             تو که میگفتی صدات جون میگیره با خندهام
• من ساده، حرفاتو با گوش دل شنیدم
•  
•                                             من ساده، دلتو از اون چشات میدیدم
•  
• من ساده، عکستو همیشه همراه داشتم
•  
•                                             من ساده، بذر عشقتو تو دلم میکاشتم
•  
• فکر میکردم عاشقی یه عشق پاک سادست
•  
•                                             فکر میکردم شاعری، یه شاعر دلدادست
•  
• فکر میکردم میتونم دل به دلت بسپارم
•  
•                                            فکر میکردم با تو من همیشه عشق و دارم
•  
• اما ای کاش ، دلتو زودتر از این میدیدم! 
•  
•                                           اما ای کاش، حرفاتو بهتر از این میشنیدم!
•  
• دیگه من، قید تو رو واسه همیشه زدم 
•  
•                                           دیگه من، فکر تو رو از تو سرم پروندم
•  
• دیگه من ، اسم تو رو نمیارم تا ابد
•  
•                                          دیگه من ، واست نمیگم حرفای خوب و بد     

دیدی آخرش من و گذاشت رفت.

    از زمین قلبم و برنداشت رفت.

دیدی اون وعده هایی که رنگی بود.

    تمومش واسه قشنگی بود.

دیدی اونی که میگفت مال منه دم آخر نیومد سر بزنه.

دیدی بی خبر گذاشت رفت سفر گفت بذار چشم اون بمونه به در...  

این را میدانم که تنهایم گذاشتی و رفتی ولی این را مینویسم و بارها با

خود تکرار میکنم که نام من هر

چند از دل تو پاک شد نام تو با هر تپش در قلب من تکرار شد.

نام من بی معنی و دیگر برایت هیچ نیست نام تو حک شد بر قلب من تا زمانی که تنم

در خاک شد . 

رفتی ولی این و بدون هرجا باشی دوست دارم.

هنوز برای دیدنت به رویاهام پا میزارم.

دل من و شکستی وقتی تنهام گذاشتی.

 کاش میدونستم که تو هیچ وقت دوسم نداشتی.

دل منو شکستی اما یادت بمونه که هیچ کس مثل من

قدرت و نیست بدونه. رفتی ولی این و بدون چفدر دلم میسوزه.

عمری دروغ شنیدم با این همه صداقت آخه به هیچ رسیدم .

من و بگو دلم رو پاک به تو باخته بودم .

                                   نفهمیدم روی آب خونم و ساخته بودم.

(سلام عزیزانم. عزیزانی که هیچ موقع تنهایم نذاشتین امروز بازم میخوام از دل خستم بنویسم دلی که دیگه از این دنیا خستست . دلی که ازآدمای بی وفاخیلی دلگیره‌ .خیلی دوست دارم برا این پستم نظر بدین . اگه این لطف و بکنید ممنون میشم . نگین)

 دفتر عمر را با وجود تو شکوهی دیگر رونقی دیگر است

                                        میتوانی تو به من زندگانی ببخشی

                                                        یا بگیری از من آنچه را که میبخشی

* آن شبی که میرفتی میخواستم از تمام کلمه های خیس خورده ام از اشکم برایت

غزل بنویسم و حرفهای پریشانم را در هوای نگاه هایت نظم دهم می خواستم تو

باشی و من حضورت را حس کنم میخواستم حرفی بزنم که همیشه در کنارم بمانی .

من به همین نگاه هایت قانع بودم ولی تو به رسم بی وفایی رفتی و وقتی که از من

دور شدی وقتی که از کوچه مان میگذشتی برگشتی و رو به همان پنجره آن واسطه

های مهربان بین من و تو فریاد زدی که دوستت دارم خواستی فراموشت کنم ؟

خواستی با یادت زندگی کنم ؟ یا در انتظارت بسوزم؟

با رفتنت آن ستاره ای که برای چشمان زیبای تو چشمک میزد نابود شد آن دلی که

برای دیدن تو لحظه شمازی میکرد شکسته شد آن فکری که به یاد تو روز و شب را

سپری میکرد تباه شد. به خودم میگویم برای چه آرام و قرار نداری . از چه محزونی ؟

گاهی اوقات باور چیزی که اصلا نمیتوان فکرش را کرد برای آدم محال است گاهی از

خودم میپرسم که طبق کدام قانون و تبصره است که مجرم شناخته شدم اما جوابی

برای رضای خودم یافت نمیشود آن دلی که برای تو میتپد اکنون بی قرار است . .. بی

قراره بی قرار . تنها امیدم در هر گوشه و کنار این دنیای پهناور که هستی  این را

بدان  که من بهارم تو آن گلی باش که در بهار می روید . پاییزم آن بارانی باش که در

پاییز می بارد . من مسافرم تو آن همسفر لحظه های آبی ام باش.

نذار که بین منو تو فاصله طو لانی بشه    

                                           نذار هوای عشقمون دوباره طوفانی بشه 

نذار که دست روزگار خط بکشه رو آسمون

                                          ابر غرور و پس بزن تا بشکنه طلسممون

نذار که پشت شیشه ها چشمای من جا بمونه

                                          نذار که این شیشه ی دل همیشه تنها بمونه

نذار پرنده ی دلت بشینه رو بام کسی

                                         تو آسمونا پر بکش تا برسی به مقصدی

تو ای دلیل موندنم راه رسیدن آسمونه

                                         دلیلی که بین من و توست ما رو به هم میرسونه

خدا کنه راضی بشی یه روز سراغ من بیای

                                         نگاه تو چشمام بکنی از خود من چیزی بخوای

قاب دلم  خالی از سایه ی عکس خنده هات

                                        خدا کنه که شکل من بیفته تو قاب نگات

یه عمریه بارون انتظار تو چشمام میباره

                                       تو خلوت شبونه هام اسم تو رو کم میاره

خدا کنه پشیمونی تو قلب خستت بشینه

                                      رد سکوت عشقمو تو قدمهات ببینه

خدا کنه هر وقتی که دلم هواتو میکنه

                                      مهرمو قدرت خدا توی نفسهات بذاره

چی کار کنم که نفرتم از توی چشمات پر بکشه

                                     گریه های پر از غمم توی دلت سر بکشه

اگر چه انتظار من مبنی پیامی سر میده

                                     دلم میگه این انتظار چند روز دیگه به سر میاد  

تنها اگر به خلوت رویا نشته ام

                      شادم که با خیال تو نشسته ام

شاهین آسمان وفایم ولی چه سود

                    دانم که روی بام تو بیجا نشسته ام

از زندگی بدون تو من سیرم

                   در عشق تو من شبی ز غم میمیرم

این چنین دیوانه وار از حسرت یک خنده ات

                  پر بگیرد  قلب من در همه زمان سوی تو

غم دنیا خوردم یا حسرت یار 

                و یا گریه کنم من با دل زار

                                        همی ترسم شوم دیوانه ی یار 

راضی شدم من ای دوست

به یک نگاه ساده

تو رو خدا بگو که کجای این زیاده!

راضی شدم من حتی شبا بیای تو خوابم

غزل برات بخونم

تو هم بدی جوابم

راضی شدم همیشه

تو رویاهام ببینم برات از آسمونا ستاره بچینم

حالا که خوب میدونی برات یه بی قرارم

                              به شوق دیدن تو اشکامو کم میارم

بازم میخوای بمونم همیشه چشم به راهت

                               با دو تا چشم گریون در حسرت نگاهت

حرفای مهربونت نگاه پر غرورت

                              خطوط چشمای تو قشنگی سکوتت

همه حرفا رو گفتی شاید هنوز تو خوابی

                             خواستم فقط بدونی نگفتن بی وفاییه

این حد منتظرت نبوده ام یعنی هیچگاه دور از تو نبوده ام تا انتظارت را

بکشم اما امروز

که دور از تو‌أم حس میکنم همه چیز را از دست داده ام . حال دریافته ام

که هیچ دردی

بالاتر از انتظار نبوده و هیچ درمانی هم بهتر از دیدار نیست.

هر آنگاه که میاندیشم زمانی را که از من جدا شده و در سرزمینی دور

خیلی دور

میان مردمی غریب تنها زندگی میکنی افسرده میشوم . آرزو میکنم که

ای کاش

انتظار وجود نداشت ‌‌انتظار مانند عشق رنج آور است ولی در عین حال

چنان شیرین و

دلپذیر است که چیزی نظیرش نیست . انتظار دردی است که سراسر

وجود را به درد

می آورد و نوعی بیماری است که دیدار علاج آنست.

کاش آن روز پیش نمی آمد که من و تو از هم جدا شدیم و کاش هرگز تا

به این حد

دوستت نداشتم .آنگاه بدون شک خوشبخت تر بودم . امروز درست سه

سال است

که از من دور گشته ای و من تمام این مدت را به انتظار تو بوده ام و

حس میکنم که

دیگر در این دنیا تنهای تنهایم ... 

I LOVE YOU VERY MUCH

نمی خوام تو رو ببینم  دیگر مشتاق نگاههای تو که از ابرهای آسمان

هم سیاه ترند نیستم دیگر نمیخواهم از دهان تو که لبخند میزند ولی

دروغ میگوید حرفی بشنوم برو زیرا هرچه مال تو باشد مال اوست مرا

خشمگین مساز امشب میخواهم دور از نگاههای تو در ظلمت شب

بنشینم تا رنجی را که میکشم شاهد نباشی امشب میخواهم با ماه

درد دل کنم و به او بگویم که چه قدر تو را دوست دارم نگاهم مکن زیرا

نگاههای تو متعلق به اوست دستهای مرا به میان دستهایت مگیر زیرا

او ناراحت خواهد شد به من لبخند مزن زیرا او تو را دوست دارد و تو نیز

متقابلا به او علاقه مندی پس من باید کنار بروم و میدان را برای او خالی

کنم تا با آسودگی زندگی کنم از تو دور میشوم به امید اینکه کسی را

پیدا کنم که فقط مرا دوست داشته باشد ولی میدانی او کیست؟ او

مرگ است فریاد خواهم کشید صدایش خواهم کرد به او میگویم مرا در

آغوش بفشار زیرا به جزء تو کسی را ندارم . بر گونه های من بوسه بزن

زیرا کسی مرا دوست ندارد به او خواهم گفت چنگالهایت را دور گردنم

حلقه کن فشار بده بگذار رنجی را که در سینه دارم بیرون بریزم به او

خواهم گفت دستهای مرا بگیر و به جایی ببر که دیگر کسی را نبینم به

جایی ببر که آنجا خاطره نداشته باشم  به جایی که او را فراموش کنم

آنگاه نزدش خواهم گریست تا رام شود مسلما مرا خواهد برد. در افق

دور دست آنجا که دیگر دست انسانهای پر غرور به من نخواهد رسید و

بر بدبختی من نخواهند خندید به جایی میروم که دیگر شاهد خنده و

شادی تو نباشم ولی هرجا که باشم آرزوی خوشبختی وسعادت برایت

میکنم زیرا تو را واقعا دوست دارم شبی که مهتاب با نور درخشنده ی

خود بر پنجره ی اتاقت تابید به بالکن خانه برو خوب گوش بده صدایی از

افق دور دست خواهی شنید که میگوید: مهتاب را شهادت میگیرم با

اینکه دوستت داشتم واگر مرگ را انتخاب کردم برای این بود که تو مرا

دوست نداشتی . آنگاه به اتاق برگرد

 و برای آمرزش روحم دعا کن...

چشمان من همواره بارانی ست

قصد سفر تا آسمان دارم

میل و هوای کهکشان دارم

در فصل سرد بی شکیبی ها

داغی به دل چون ارغوان دارم

از عشق او از من چه می پرسی

زخمی به سینه زان نشان دارم

چشمان من همواره بارانی ست

عشقی چو دریا بی کران دارم

ای کاش می دانستم آیا ، باز

سروی تناور بازوان دارم

افسوس او هرگز نمی داند

در بام عشقش آشیان دارد

با درد هجرانش چه می سازی

می میرم و صدها فغان دارم

روزهایی که از بوی عشق مست بودم که همیشه از عشق و محبت و

دوست داشتن سرچشمه میگرفت کلمه ی عشق برایم خیلی رویایی

بود رویایی که مرا غرق در خود کرد ولی حالا که کلمه ی عشق را می

شنوم فقط خاطره های روزهای گذشته برایم تداعی میشود وقتی کلمه

ی عشق را میشنوم بی اختیار نا امیدی به آینده به سراغم می آید و

موهای بدنم سیخ سیخ میشود فکر میکردم عشق من خیلی بزرگ و

دست نیافتنی است وخیلی خوشبختم که این عشق را تقدیم او کردم

اما افسوس که او قدر مرا و قدر عشق مرا نفهمیدو نخواهد فهمید والان

هم به خاطرش به این جان و روز افتاده ام شاید عشق برای دیگران

خوشبختی آورده باشد ولی برای من جزء زنده به گوری چیزی

دیگر  نصیب نشد

پس لعنت بر هر انسان بی وفا

مینویسم با دلی تنگ                     با چشمانی پر از اشک

با آه جگر سوزم                            با دستهای لرزانم

با نا امیدی به فردایم          با چشمانی که هنوز در انتظار است

برای تو تویی که هیچوقت ندانستی که من برای تو گریه کردم و خواهم

کرد برای تو که معنی دوست داشتن را از یاد برده ای ولی من باز هم

دوستت دارم وخواهم داشت اما چه فایده تو که بر نمیگردی تو رفتی و

هرگز بر نخواهی گشت پس من با چه امیدی برایت می نویسم برای

کدام عشق عشقی که مرده است واقعا برای چه کسی مینویسم به

خاطر چه کسی اشک حسرت می ریزم به خاطر چه کسی میسوزمو

میسازم فقط برای کسی که معنای واقعی عشق و دوستی را نمیداند

و خیلی وقته رهایم کرده

ای دل تیکه و پاره ی من بازم شکستی باز فکر چی هستی چشم به در دوختی دنیا تو فروختی

منو تو موندیمو از تنهایی سوختیم ای دل تیکه وپاره ی من دل من فکر ه شی هر جا افتادی از

پا دل سوزوندش واست نموندش دل من تو دیگه مردی تو سینه سوختی دل من نفرینش کردی

باز پر دردی دل من خسته شدی تو اون خوشه بی تو تا کی اسیری واسه کی میمیری اونی که

عمری تو رو بازی داده بود رفتش این دل خسته از سرت زیاده تو با دروغاش موندی سر

کاری باز داری دنبالش میری تو دیگه قلبمو آتیش نزن دل من بغضتو بشکن گریه کن با من

دل من روزای خوبت همشون رفتن اونی که قلبش یکی بود با من دستای من به اون دیگه

نمیرسن

گفتمش دل میخری

پرسید چند

گفتمش دل مال تو تنها بخند

خنده کرد و دل ز دستانم ربود
تا به خود باز امدم او رفته بود...

جای پایش بر دلم جا مانده بود!

نه حسرت نه غربت فقط تو منواز زندگی کردن ترسوندی

نه تابستون نه زمستون بلکه بهارم تو بودی

نه دیروزم نه فردایم بلکه همه ی زندگی من تو بودی

روزهایی را که بی تو سر میکنم شبها فقط گریه میکنم

نه ثانیه نه دقیقه بلکه ساعتها گریه میکنم

نه رو زمین نه رو آسمون بلکه اسم و عشق تو رو رو قلبم نوشتم

*وصیت نامه

بر روی تابوتم بنویسید آشفته ولی خفته در این خلوت خاموش بر آن

بنویسید که زاده ی غم بود و آزاد غمها گشت پارچه ی سیاهی بر تابوتم

بکشید تا همه بدانند سیاه بخت بودم و چشمانم را باز بگذارید تا همه

بدانند که در انتظار کس بودم و دستانم رااز تابوت بیرون بگذارید تا همه

بدانند که دست خالی از دنیا رفتم ولبانم را باز بگذارید تا همه بدانند

حرفی برای گفتن داشتم وتکه یخی بر تابوتم بگذارید تا به جای محبوبم

برای من گریه کند و درختی بر روی قبرم بگذارید تا برای من به جای

مادرم سایه افکند

*دروغ میگن

شاید اشتباهه اما عاشقا دروغ میگن آدمای مهربون و با وفا دروغ میگن

اونا که میگن تا همیشه دیوونتن بذار بی پرده بگم به شما دروغ میگن

اونا که می یان به به این بهونه که اومدن از توی شبهای قشنگ قصه ها

دروغ میگن 

اونا که فدات بشم تکه کلامشون شده به تموم آسمونا به خدا دروغ

میگن

اونا که با قسم و آیه میخوان بهت بگن تا قیامت نمیشن ازت جدا دروغ

میگن

چقدر سخته که آدم وقتی دلش میگیره به یاد یه نفر بیفته و هیچ کاری از دستش بر نیاد

چقدر سخته که آدم نتونه حرف دلشو به کسی بزنه

حتی نتونه چند قطره اشک از تو چشاش واسه تنها کسی که دوسش داره بریزه

چقدر سخته که آدم فردایی نداشته باشه

و چقدر سخته که عشق آدم واسه همیشه بره و تنهاش بذاره

من بود کاش دلها سخت وسرد نبود کاش...

چگونه توانستی رهایم کنی وذره ذره آب شدنم را به تماشا

بنشینی من محتاجم محتاج دست نوازشگری که اشکهایم

 را بزداید وبرای همه ی دردهایم حرفهایی از جنس آب و

آینه داشته باشد ولی تو آن رااز من دریغ کردی.......

ای غروب تلخ وای غبار گرفته شما بر عشق من آگاهید

شما میدانید که من چقدر برای این مهربان گریز اشک

ریختم ومیدانید که مثل پادشاهی مغرور و زیبا بر قلب من فرمانروایی

میکند میدانید...

شما به همه ی رازهای من آگاهید ولی من برای آرامش این سلطان   

بی جانشین باید از زندگیم بگذرم و از همه ی هستی ومستی ام 

و...از عشق و از امید و از رویای شیرین ...

ای عشق گم شده ی من بدان تا آخرین تار گیتار شکسته ام می نوازم

وترانه ی محبت را می سرایم

نمیذارم تورا از من بگیرن حتی تو عالم عکس و نقاشی

 روی پیشونیه سرت نوشته تو باید فقط مال خودم باشی

 نمیذارم توی خلوتت کسی بیاد و با تو و با شادیات دست بده 

اون باید لذت این دست دادنو به من و خاطره های تو پس بده

نمیذارم جای من کسی شب بالای سرت لالایی بخونه

نمیذارم دلی که مال منه پیش بیگانه ای امانت بمونه

نمیذارم یه غریبه با نگاهش پادشاه دل بی ریات بشه

من میخوام خودم پرستشت کنم

نمیذارم که کس دیگه خدات بشه

* کاش کسی تو دلمون پا نمیذاشت

کاش اگه پا میذاشت دلمون رو تنها نمیذاشت

کاش اگه تنها میذاشت

رد پاشو تو دلمون پا نمیذاشت

* من همیشه در ترس هستم موقعی که میخواستمت میترسیدم

میترسیدم نگاهت کنم موقعی که نگاهت میکردم میترسیدم باهات حرف بزنم

موقعی که باهات حرف زدم میترسیدم نازت کنم موقعی که نازت کردم میترسیدم عاشقت بشم

حال که عاشقتم میترسم از دستت بدم

 *گر دنیای ما دنیای سنگ است بدان سنگینی سنگم

اگر دنیای ما دنیای درد است بدان عاشق شدن بهر رنج است

اگر عاشق شدن هم یک گناه است دل عاشق شکستن صد گناه است                                                                                                    

*عجب روزگاریست کسی که تو اون رو دوست داری اون تو رو دوست نداره

وکسی که اون تو رو دوست داره تو اونو دوست نداری

 واگه یکدیگر رو دوست داشته باشید دیگران نمیزارن به هم برسین...

*سیب سرخی به من بخشیدو رفت

ساقه ی سبز دلم را چید و رفت

 عاقبت بر عشق من خندید و رفت

بی مروت گریه ام را دیدو رفت

* در غروب رفتن تو لحظه هایم را شکستم

زیر بارون جدایی با خیال تو نشستم

انتظار با تو بودن منو آروم نمیذاره

ترس از این دارم بی تو تا ابد چشمام بباره...

*همیشه تلخترین لحظه ها را کسی برایت می سازد که قشنگترین لحظه ها را با او بودی

* خیال نکن که بی خیال از تو و از روزگارتم به فکرتم به یادتم زنده به انتظارتم

* سقوط شیرین است ولی مقصد دل تو باشد

* با خود عهد بستم که بار دگر که تو را دیدم بگویم از تو دلگیرم ولی باز تو  را دیدم و گفتم بی تو میمیرم

*عشق یعنی حسرتی در یک نگاه عشق یعنی غربتی بی انتها عشق یعنی فرصت اما کوتاه عشق یعنی مرگ اما بی صدا

*هر شب برو کنار پنجره تا ستا ره ها حسودیشون بشه که ماهشون مال منه